De Klim Classic

De Klim Classic is al jaren officieel geen cyclosportieve meer en sinds deze verandering gaat het evenement onder de noemer cyclo-toeristische tocht door het leven, dit houdt in dat er door de organisatie geen eindklassement meer wordt opgemaakt en er slechts tijdmetingen plaatsvinden op een beperkt aantal vooraf aangegeven klimmen. Dat deze wijziging van format in de voorste regionen van de vroege starters nooit echt is doorgedrongen was de jongste jaren publiek geheim en een verschil in beleving en uitvoering is nauwelijks waarneembaar gebleken, slechts het feit dat er voor hen geen eindklassement meer werd gepubliceerd werd als klein ongemak gezien, een gemis echter dat ook in een oogwenk weer verholpen kon worden onder de noemer: We vliegen er gewoon in en we maken dan achteraf zelf wel een klassementje.

Voor ons nieuwe Granfondo team, waarvan een groot deel van onze leden voor het eerst kennis maakt met het rijden van cyclosportieven zou de Klim Classic een uitgelezen kans vormen om eens kennis te maken met het circuit en de manier van rijden en met dat oogmerk waren wij met een grote delegatie van het N Glaze DallaCollina Granfondo Cycling Team bestaande uit: Sander Leppers, Martin den Hengst, Erwin van Dijk, Kirsten Niessen, Dimitri Jongeneel, Olaf Oussoren, Martin van de Pol en gastrenner Zeger Rijs zeer vroeg op pad getrokken vanuit midden Nederland om ons bij het ochtendgloren aan de start in Maastricht te komen melden voor trainingskilometers en een portie ‘cyclosportieve’ ervaring.

Hoewel de Klim Classic vanuit de organisatie bepaald officieel dus geen cyclosportieve tocht meer is werden desalniettemin er ook dit jaar weer meerdere uitdagende en competitieve elementen aan de dag toegevoegd, tijdens de voorbereiding was onze blik al gevallen op een team prijs waarbij de winnaars, het team met de hoogste gemiddelde snelheid, met z’n allen een week aan de Costa Blanca zouden mogen verblijven en daar wij vanzelfsprekend niet vies zijn van een reisje werd er nagedacht over hoe wij onze kansen om deze prijs te pakken zouden kunnen optimaliseren. Kortstondig passeerden verschillende theorieën de revue, maar vrij snel werd er gekozen voor een verondersteld even zo simpel als effectief plan: Starten met de voorste groep en iedereen gewoon zo hard mogelijk rijden, de cyclo way of life so to speak, op die manier zouden we hopelijk vanzelf wel allen hard genoeg gereden hebben om overall voor deze prijs in aanmerking te komen. Door een samenloop van omstandigheden, laten we het op het vooraf beoogde opdoen van lessen en ervaring houden, misten we onze vroege start en aansluiting met de voorste regionen van de 08:00 starters en nadat we om 08:07 ‘en groupetto’ op pad trokken om de aansluiting met hen te bewerkstelligen besloten we niet veel later uit oogpunt van teambelang en -spirit dat het beter was om de tocht in zijn geheel als teamtraining te volbrengen en dat we in groepsverband verder zouden rijden, met betrekking tot onze winkansen zou dit meer dan waarschijnlijk niet de meest optimale beslissing zijn, maar wanneer gekeken naar groepsbelang, -gevoel, en -beleving zeker de beste en enige juiste beslissing.

kklas

Wij vervolgden dus gezamenlijk onze tocht in een mooie N Glaze waaier waarbij onze passage aan de diverse groepen die wij opraapten vast niet onopgemerkt is gebleven, welke indruk het best in het geheugen van deze passanten is achtergebleven zullen we natuurlijk nooit weten, wij denken persoonlijk dat het een tweestrijd is tussen: De aanblik van een squadra jonge honden op een armada van schitterende zwarte Bottecchia’s of de opbeurende woorden van onze kopvrouw Kirsten die met speels gemak haar beurten meedraaide en onderwijl de naar adem happende heren die wij passeerden opgewekt een hele “Goedemorgen!” wenste waarna wij in hoog tempo weer aan hun horizon verdwenen. Ons tempo lag er dus lekker op en we zouden dus wel zien wat het op zou brengen, als een geoliede machine bewogen wij ons over de Waalse wegen, enkele kortstondige intermezzo’s van bovengemiddeld afzien vormden de twee klimtijdritjes, boys will be boys, maar vervolgens werd de slagorde spoedig hersteld en keerden wij na een uitermate goede en effectieve training terug aan de meet in Maastricht waar het eindpunt lag van wederom een schitterende dag op de fiets in Limburg en de Ardennen met daarin een pak kwaliteits kilometers waarin op en naast de fiets een pak goede ervaring werd opgedaan. Ervaring die natuurlijk al ruimschoots aanwezig is bij de begeleiding en nestors van ons team Olaf Hendriks en Frank van den Heuvel en zij maakten jongstleden Hemelvaartsdag dan ook van de gelegenheid gebruik om samen met onze sponsor en speciale gast Anthony Lucassen ook te komen genieten van dit wielerfestijn en trapten zij op sportieve en respectabele wijze ook de nodige kilometers weg.

2013-05-09 15.37.22

Op het moment van schrijven zijn er al officiële en onofficiële al dan niet voorlopige uitslagenlijsten bekend en ziet het er helaas naar uit dat wij het dit jaar zonder een trip naar de Costa Blanca zullen moeten stellen want die snoepreis lijkt net aan onze neus voorbij gegaan te zijn, over het gehele veld van 2500 man genomen bivakkeert onze ploeg zo rond de 60e tot 70e plaats het geen gezien de omstandigheden en onze aanpak nog steeds niet verkeerd is. Andere noemenswaardige prestaties werden wel behaald want Kirsten blijkt, en dat verbaast bij ons natuurlijk niemand, in de onofficiële uitslag de snelste vrouw van de dag te zijn en wanneer we het leven door een roze Salice bril bekijken ‘wint’ zij dus ook in haar Cyclo debut. Waar ook gewonnen werd is In de klimtijdritten, waarvan de definitieve uitslag maandag pas bekend zullen worden, maar op dit moment prijken onze renners al in de bovenste regionen van de uitslagen en meer dan waarschijnlijk zitten er hier ook nog twee tot drie podiumplaatsen in de diverse categorieën van het overall klimklassement aan te komen. Leuke bijkomstigheden, het ging vooral om het spel en niet om de knikkers, de benen goed getest en een aantal keer lekker op spanning gereden en vol goede moed en met vertrouwen wordt uitgekeken naar de volgende echte afspraken in de komende weken waarin Dimitri op 19 mei zijn geluk in het Italiaanse Cesenatico gaat beproeven bij een deelname aan de Nove Colli en zich vervolgens een week later weer aansluit bij nagenoeg het voltallige team dat zich langzaam maar zeker opmaakt voor de Muur van Huy en de Granfondo Eddy Merckx.

Met cyclosportieve groet,

Het N Glaze DallaCollina Granfondo Cycling Team

Ga terug

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *